Szybki rozwój techniki sprawia, iż na rynku pojawiają wciąż nowe, udoskonalone modele telewizorów, opatrzone tajemniczymi dla laika skrótami. Warto więc wyjaśnić, co kryje się za oznaczeniami LDC, LED, 3D, a także jakie wady i zalety mają telewizory wykonane w tych technologiach. Telewizory lcd,  wykorzystujące technologią ciekłych kryształów (liquid crystal display) nie potrzebują skomplikowanego mechanizmu dostarczania wysokiego napięcia (do ich działania wystarczą intuicyjne, zminiaturyzowane tranzystory). Charakteryzują się o wiele większą niż w przypadku tradycyjnych telewizorów kineskopowych ostrością obrazu, posiadają jednakże pewne, dość istotne ograniczenia. Mają problemy z odtwarzaniem czerni (przy ciemnych obrazach nie można odróżnić gradacji odcieni), w dodatku dynamiczne zdjęcia są w nich rozmyte i nieostre. Te mankamenty w znacznej mierze zlikwidowała technologia LED. Telewizory led stanowią udoskonaloną wersję telewizorów ldc, w której do podświetlenia matrycy zastosowano dużą liczbę diod świecących (Light – Emitting Diode) rezygnując z jej podświetlania lampami CCFL. Ta zmiana rozwiązała problem niedoskonałej, jakby szarej czerni, przyniosła też w stosunku do standardowych LCD poprawę kontrastu. Rozmieszczenie diod wzdłuż krawędzi płaskiego ekranu przyczyniło się także do zmniejszenia użycia energii oraz dodatkowo ograniczenia przekroju telewizora (telewizory led charakteryzuje super cienka grubość wyświetlacza). Najnowszym osiągnięciem producentów są telewizory 3d, wykorzystujące technologię znaną widzom z kina. Oferują one obraz w jakości Full HD bez poświaty i podwójnych obrazów, szeroki kąt patrzenia, zmniejszone migotanie obrazu spowodowane innymi źródłami światła w pomieszczeniu , a ponadto doskonałą jasność obrazu.

Comments are closed.